Harmonogram - technologia - zatrudnienie

1.Jaki jest harmonogram budowy kopalni? Jak długo będzie działać?

Plan budowy i eksploatacji zakładu wydobywczego przedstawia się następująco: Harmonogram zakłada, że prace projektowe i budowa kopalni Brzezinka 3 będą prowadzone przez nie dłużej niż dziewięć lat, a wydobycie ruszy najpóźniej w 2029 r. Szacujemy, że kopalnia będzie działała maksymalnie 20 lat, po czym przez kolejne pięć lat zostanie przeprowadzona jej likwidacja. Zasoby węgla do wydobycia szacowane są na  poziomie 26 mln ton, a produkcja będzie się odbywać tylko na zamówienie - firma nie planuje składować węgla na zwałach. Jak to zorganizujemy biznesowo? Idea tego kompaktowego zakładu wydobywczego zakłada zastosowanie efektywnych metod udostępnienia złoża, wysoką automatyzację i informatyzację procesów. Tym samym wpisuje się w ramy koncepcji Przemysłu 4.0, podobnie jak np. budowana aktualnie kopalnia West Cumbria w Szkocji.
 

2.Jaki materiał będzie stosowany w podsadzce hydraulicznej?

Piasek, kruszywo odpowiedniej granulacji pochodzące ze skały płonnej z innych kopalń, pyły elektrowniane z odpylania, jako dodatek środki zestalające, woda pochodząca z odwadniania kopalni jako środek transportowy.

 

3.Ile będzie potrzebnych osób do wydobycia na zamówienie?

Zatrudnienie na poziomie 900 jest potrzebne aby realizować planowaną wielkość produkcji.

 

4.Co z węglem pozostawionym w filarach? Czy nigdy nie będą naruszone? 

Filary nie zostaną naruszone - projektowana przez nas eksploatacja nie zakłada eksploatacji filarów. Węgiel zostanie w nich pozostawiony.
Filary zostały tak zaprojektowane, aby zagwarantować bezpieczeństwo dla powierzchni.  Tylko wtedy jesteśmy w stanie wypełnić zobowiązanie dotyczące minimalnego wpływu na infrastrukturę powierzchniową, w tym budynki.

 

5.Dlaczego nie planujecie gazyfikacji węgla pod ziemią? 

Podziemne zgazowanie węgla w Polsce na skalę przemysłową jest raczej na razie mało realne. Technologia gazyfikacji węgla, o której czasami się mówi, nie jest technologią stabilną i wymaga specyficznych warunków geologicznych. Istnieje wiele ryzyk i zagrożeń stosowania podziemnej gazyfikacji węgla. Trzy podstawowe to: (1) niekontrolowane ulatnianie się produktów spalania, w tym trującego tlenku węgla (czadu). (2) powstanie pustek po wypalonych komorach (i ich likwidacja), (3) skażenie poziomów wodonośnych przed ich skażeniem (i izolacja przed skażeniem).
Dodatkowo przy płytkim zgazowaniu węgla pojawić się mogą niekontrolowane deformacje nieciągłe.
Natomiast dużo bardziej bezpiecznym procesem jest zgazowanie węgla na powierzchni i w tym zakresie intensywnie prowadzone są prace doświadczalne w Polsce. Na świecie z dobrym skutkiem takie powierzchniowe instalacje działają.